Kiedy biegunka wymaga pilnej pomocy?
Szybkiej oceny wymagają szczególnie:
- objawy znacznego odwodnienia,
- częste wymioty uniemożliwiające picie,
- silny ból brzucha,
- krew lub ropa w stolcu,
- czarny smolisty stolec,
- wysoka gorączka,
- znaczne osłabienie lub zaburzenia świadomości.
U dorosłego NIDDK zaleca również szybszą konsultację przy co najmniej 6 luźnych stolcach w ciągu doby lub biegunce utrzymującej się ponad 2 dni.
Biegunka – kiedy zgłosić się do internisty w Bydgoszczy?
Konsultację z internistą w Bydgoszczy warto rozważyć, jeżeli:
- biegunka utrzymuje się,
- często nawraca,
- występuje gorączka,
- pojawiają się wymioty,
- pacjent jest osłabiony,
- występuje ból brzucha,
- pojawia się utrata masy ciała,
- objaw zaczął się po nowym leku lub antybiotyku,
- biegunka powraca po konkretnych produktach.
Internista może ocenić, czy najbardziej prawdopodobna jest infekcja, nietolerancja pokarmowa, działanie leku czy przewlekła choroba jelit oraz zdecydować o potrzebnych badaniach.
Jeżeli natomiast pojawia się krew w kale, czarny stolec, silny ból brzucha, ciężkie odwodnienie albo niemożność przyjmowania płynów, potrzebna jest szybsza pomoc medyczna.
Konsultacje internistyczne w Bydgoszczy →
Kiedy można mówić o biegunce?
Najczęściej przyjmuje się, że biegunka oznacza oddawanie luźnych lub wodnistych stolców co najmniej 3 razy na dobę albo wyraźnie częściej niż jest to normalne dla danej osoby.
Istotna jest więc nie tylko liczba wypróżnień, ale również:
- konsystencja stolca,
- nagła zmiana dotychczasowego rytmu,
- obecność innych objawów.
Jednorazowy luźniejszy stolec nie musi oznaczać choroby.
Co najczęściej powoduje ostrą biegunkę?
Do najczęstszych przyczyn należą:
- infekcje wirusowe,
- zatrucia pokarmowe,
- zakażenia bakteryjne,
- działania niepożądane leków.
NIDDK wskazuje wirusowe zapalenie żołądka i jelit, zatrucia pokarmowe oraz działania uboczne leków jako główne przyczyny ostrej biegunki.
Biegunka wirusowa
Infekcja wirusowa przewodu pokarmowego może powodować:
- wodnistą biegunkę,
- skurcze brzucha,
- nudności,
- wymioty,
- czasami gorączkę.
Największym zagrożeniem jest wtedy odwodnienie.
U większości zdrowych dorosłych łagodna infekcja ustępuje bez specjalistycznego leczenia, ale przebieg zależy od wieku, chorób przewlekłych i nasilenia objawów.
Biegunka po jedzeniu
Nagłe objawy po posiłku mogą sugerować:
- zatrucie pokarmowe,
- nietolerancję konkretnego składnika,
- infekcję przenoszoną przez żywność.
Jeżeli kilka osób po tym samym posiłku ma podobne dolegliwości, zatrucie pokarmowe staje się bardziej prawdopodobne.
Biegunka i ból brzucha
Skurczowy ból brzucha często występuje przy infekcji jelitowej.
Niepokojący jest natomiast ból:
- bardzo silny,
- utrzymujący się bez przerwy,
- wyraźnie zlokalizowany,
- narastający.
NIDDK zaleca szybką konsultację przy biegunce połączonej z silnym bólem brzucha lub odbytnicy.
Biegunka i gorączka
Gorączka może występować przy infekcjach przewodu pokarmowego.
Wyższa gorączka, szczególnie razem z:
- krwią w stolcu,
- silnym bólem,
- częstymi wypróżnieniami,
- znacznym osłabieniem,
powinna skłonić do szybszej konsultacji lekarskiej.
Biegunka i wymioty
Takie połączenie istotnie zwiększa ryzyko odwodnienia.
Organizm traci wtedy płyny zarówno:
- przez luźne stolce,
- jak i przez wymioty.
Jeżeli pacjent nie jest w stanie wypić wystarczającej ilości płynów, potrzebna jest szybka ocena lekarska.
Jak rozpoznać odwodnienie przy biegunce?
Niepokojące mogą być:
- silne pragnienie,
- suchość w ustach,
- oddawanie mniejszej ilości moczu,
- ciemny mocz,
- osłabienie,
- zawroty głowy,
- uczucie omdlewania.
Takie objawy odwodnienia wymienia NIDDK.
Im bardziej nasilona biegunka, tym większe znaczenie ma regularne uzupełnianie płynów.
Dlaczego elektrolity są ważne?
Podczas wodnistej biegunki organizm traci nie tylko wodę, ale również elektrolity.
Przy większych stratach mogą pojawiać się:
- osłabienie,
- zawroty głowy,
- zaburzenia ogólnego samopoczucia.
Dlatego przy nasilonych objawach stosuje się doustne płyny nawadniające zawierające odpowiednią ilość wody i elektrolitów.
Krew w kale przy biegunce
To ważny objaw alarmowy.
Krwista biegunka może występować między innymi przy:
- niektórych zakażeniach bakteryjnych,
- chorobach zapalnych jelit,
- innych chorobach przewodu pokarmowego.
NIDDK zaleca szybką konsultację przy stolcach zawierających świeżą krew, ropę albo przy stolcu czarnym i smolistym.
Czarny stolec przy biegunce
Czarny, smolisty stolec może oznaczać obecność strawionej krwi pochodzącej z górnej części przewodu pokarmowego.
Nie należy traktować go jak zwykłej zmiany koloru stolca.
Jeżeli występuje bez oczywistego wyjaśnienia i szczególnie jeśli towarzyszą mu:
- osłabienie,
- zawroty głowy,
- ból brzucha,
wymaga pilnej oceny.
Śluz w stolcu
Niewielka ilość śluzu może wystąpić przy infekcji lub podrażnieniu jelita.
Duża ilość śluzu, szczególnie razem z:
- krwią,
- przewlekłą biegunką,
- bólem brzucha,
- utratą masy ciała,
może wymagać dokładniejszej diagnostyki.
Biegunka po antybiotyku
Antybiotyki mogą zmieniać naturalną florę jelitową i powodować luźniejsze stolce.
W niektórych przypadkach po antybiotykoterapii może jednak rozwinąć się również poważniejsze zakażenie przewodu pokarmowego.
Szczególnie ważne są:
- bardzo częste wodniste stolce,
- gorączka,
- ból brzucha,
- znaczne osłabienie.
NIDDK wskazuje osoby aktualnie stosujące antybiotyki jako grupę, u której biegunka wymaga większej czujności.
Czy leki mogą powodować biegunkę?
Tak.
Poza antybiotykami biegunka może być działaniem niepożądanym wielu innych preparatów.
Znaczenie mogą mieć również płynne leki zawierające niektóre alkohole cukrowe, takie jak:
- sorbitol,
- mannitol,
- ksylitol.
Jeżeli objawy zaczęły się po rozpoczęciu nowego leczenia, warto powiedzieć o tym lekarzowi.
Nie należy jednak samodzielnie odstawiać ważnych leków.
Nietolerancja laktozy a biegunka
Nietolerancja laktozy może powodować:
- biegunkę,
- wzdęcia,
- gazy,
- bóle brzucha.
Dolegliwości pojawiają się zwykle po produktach zawierających laktozę.
NIDDK wymienia nietolerancję laktozy wśród możliwych przyczyn przewlekłych lub nawracających biegunek.
Fruktoza i inne cukry a biegunka
U części osób problemy mogą powodować:
- duże ilości fruktozy,
- niektóre słodziki,
- alkohole cukrowe.
NIDDK wskazuje również nietolerancję fruktozy oraz nadmierne spożycie alkoholi cukrowych jako możliwe przyczyny biegunki.
Celiakia a przewlekła biegunka
Celiakia może powodować:
- przewlekłą biegunkę,
- wzdęcia,
- utratę masy ciała,
- niedobory,
- zmęczenie.
NIDDK wymienia celiakię wśród chorób przewodu pokarmowego prowadzących do przewlekłej biegunki.
Jeżeli istnieje podejrzenie celiakii, nie należy wprowadzać diety bezglutenowej przed wykonaniem odpowiedniej diagnostyki.
Biegunka a choroba Crohna
Choroba Crohna może powodować:
- przewlekłe lub nawracające biegunki,
- ból brzucha,
- utratę masy ciała,
- osłabienie.
NIDDK wymienia chorobę Crohna jako jedną z możliwych przyczyn przewlekłej biegunki.
Długotrwałe objawy wymagają więc szerszej diagnostyki niż typowa infekcja.
Wrzodziejące zapalenie jelita grubego
Może powodować:
- częste wypróżnienia,
- biegunkę,
- krew w stolcu,
- parcie na stolec,
- ból brzucha.
Jest to jedna z chorób zapalnych jelit wymienianych przez NIDDK wśród przyczyn przewlekłej biegunki.
Szczególnie charakterystyczne może być nawracające połączenie biegunki i krwi w kale.
Zespół jelita drażliwego a biegunka
U części osób występują przewlekłe lub nawracające:
- bóle brzucha,
- biegunki,
- zaparcia,
- wzdęcia.
Przyczyna nie polega wtedy na ostrej infekcji.
NIDDK zalicza zaburzenia interakcji jelito–mózg do grupy problemów mogących powodować przewlekłe biegunki.
Przed rozpoznaniem IBS trzeba jednak zwrócić uwagę na objawy alarmowe.
Biegunka na zmianę z zaparciami
Taki wzorzec może występować w zaburzeniach czynnościowych jelit, ale nie tylko.
Jeżeli jednocześnie pojawiają się:
- krew w kale,
- utrata masy ciała,
- nocne objawy,
- niedokrwistość,
potrzebna jest dalsza diagnostyka.
Biegunka w nocy
Objawy wybudzające pacjenta ze snu wymagają większej uwagi niż typowe dolegliwości związane wyłącznie z porą posiłków czy stresem.
Nocne biegunki mogą wskazywać na chorobę organiczną jelit i powinny być omówione z lekarzem.
Biegunka i utrata masy ciała
Jeżeli pacjent chudnie bez celowej zmiany diety, należy poszukać przyczyny.
Przewlekła biegunka może powodować zaburzenia wchłaniania i utratę masy ciała.
Możliwe są między innymi:
- celiakia,
- choroby zapalne jelit,
- inne zaburzenia wchłaniania.
Biegunka i brak apetytu
Przy ostrej infekcji krótkotrwałe zmniejszenie apetytu jest częste.
Jeżeli jednak brak apetytu utrzymuje się razem z:
- długotrwałą biegunką,
- osłabieniem,
- utratą masy ciała,
warto przeprowadzić szerszą diagnostykę.
Biegunka i wzdęcia
Takie połączenie może występować przy:
- nietolerancjach pokarmowych,
- infekcji,
- zaburzeniach wchłaniania,
- zaburzeniach czynnościowych jelit.
NIDDK wskazuje wzdęcia, zmiany apetytu, gazy i luźne stolce jako możliwe objawy zaburzonego wchłaniania.
Biegunka po podróży
Niedawna podróż zagraniczna jest ważną informacją dla lekarza.
W zależności od miejsca pobytu możliwe są:
- infekcje bakteryjne,
- pasożytnicze,
- inne zakażenia przewodu pokarmowego.
NIDDK wskazuje pytania o ostatnie podróże jako istotny element diagnostyki przy przedłużającej się biegunce.
Biegunka po stresie
Stres może nasilać pracę przewodu pokarmowego.
U części osób przed:
- egzaminem,
- ważną rozmową,
- podróżą,
- stresującym wydarzeniem
pojawia się nagłe parcie na stolec lub biegunka.
Jeżeli jednak objawy występują regularnie albo pojawiają się także bez stresu, warto wykluczyć inne przyczyny.
Jak długo może trwać ostra biegunka?
Krótka infekcja często ustępuje samoistnie.
NIDDK podaje, że przy biegunce trwającej krócej niż około 7 dni i bez objawów alarmowych ustalanie dokładnej przyczyny często nie jest konieczne.
U dorosłych konsultacji wymaga jednak biegunka utrzymująca się ponad 2 dni, jeśli jest nasilona lub towarzyszą jej inne niepokojące objawy.
Kiedy biegunka staje się przewlekła?
Jeżeli luźne stolce utrzymują się przez dłuższy czas lub stale nawracają, trzeba brać pod uwagę przyczyny inne niż krótka infekcja.
Mogą to być:
- nietolerancje,
- celiakia,
- choroby zapalne jelit,
- zaburzenia trzustki,
- inne zaburzenia wchłaniania.
Czy przy biegunce potrzebne jest badanie kału?
Nie zawsze.
Lekarz może zlecić badanie stolca, jeżeli:
- objawy się przedłużają,
- występuje krew,
- podejrzewa zakażenie bakteryjne lub pasożytnicze,
- pacjent niedawno podróżował.
NIDDK wskazuje, że badanie kału może służyć do wykrywania krwi, bakterii, pasożytów i innych nieprawidłowości.
Jakie badania krwi mogą być potrzebne?
W zależności od obrazu lekarz może rozważyć badania pomagające ocenić:
- odwodnienie,
- stan zapalny,
- niedokrwistość,
- zaburzenia elektrolitowe,
- inne możliwe przyczyny.
NIDDK wskazuje, że badania krwi mogą pomóc wykryć zarówno niektóre przyczyny biegunki, jak i jej powikłania, np. odwodnienie.
Czy potrzebna jest kolonoskopia?
Nie przy typowej krótkotrwałej biegunce infekcyjnej.
Badanie może być rozważane w diagnostyce przewlekłych objawów, szczególnie gdy występują:
- krew w stolcu,
- utrata masy ciała,
- niedokrwistość,
- podejrzenie choroby zapalnej jelit.
O wskazaniach decyduje lekarz na podstawie całego obrazu klinicznego.
Jak internista diagnozuje biegunkę?
Podczas konsultacji internista w Bydgoszczy może zapytać:
- od kiedy występują objawy,
- ile stolców występuje w ciągu dnia,
- jak wyglądają,
- czy jest w nich krew lub śluz,
- czy występuje gorączka,
- czy pacjent wymiotuje,
- jakie przyjmuje leki,
- czy niedawno podróżował.
Badanie może obejmować także ocenę nawodnienia i brzucha.
Co można robić przy łagodnej ostrej biegunce?
Podstawowym postępowaniem jest:
- uzupełnianie płynów,
- uzupełnianie elektrolitów,
- obserwowanie ilości moczu,
- obserwowanie nasilenia objawów.
NIDDK wskazuje zastępowanie utraconych płynów i elektrolitów jako podstawę postępowania w ostrej biegunce.
Czy należy przestać jeść?
Nie ma potrzeby rutynowego głodzenia.
Jeżeli pacjent toleruje jedzenie, może stopniowo spożywać lekkie posiłki.
Najważniejsze jest prawidłowe nawodnienie.
Czy można brać leki zatrzymujące biegunkę?
Nie w każdej sytuacji.
Szczególnej ostrożności wymagają przypadki, gdy występują:
- krew w kale,
- wysoka gorączka,
- podejrzenie infekcji bakteryjnej.
Dlatego przy nasilonych objawach sposób leczenia najlepiej ustalić z lekarzem.
Kto wymaga większej ostrożności?
Ryzyko powikłań jest większe między innymi u:
- osób starszych,
- kobiet w ciąży,
- osób z obniżoną odpornością,
- pacjentów przyjmujących antybiotyki,
- osób z chorobami przewlekłymi.
NIDDK szczególnie wskazuje osoby powyżej 65. roku życia, kobiety w ciąży, osoby leczone antybiotykami i pacjentów z obniżoną odpornością jako grupy wymagające większej czujności.