Co to jest nabyty przedwczesny wytrysk?

Pojawia się po okresie wcześniejszego prawidłowego funkcjonowania.

To bardzo ważna różnica.

W nabytym problemie trzeba poszukiwać możliwego czynnika, np.:

• zaburzeń erekcji,
• przewlekłego lęku,
• problemu w relacji,
• chorób tarczycy,
• przewlekłego zespołu bólowego miednicy.

Jeżeli wcześniej wytrysk był prawidłowo kontrolowany, a nagle znacznie się skrócił, warto poszukać przyczyny zamiast traktować problem wyłącznie jako „zbyt dużą wrażliwość”.

Czy zaburzenia erekcji mogą powodować przedwczesny wytrysk?

Tak.

Mężczyzna, który boi się utraty erekcji, może próbować:

• szybko rozpocząć penetrację,
• przyspieszyć aktywność,
• zakończyć stosunek zanim erekcja osłabnie.

Z czasem może rozwinąć wtórny problem z kontrolą wytrysku.

Dlatego EAU podkreśla znaczenie leczenia współistniejących zaburzeń seksualnych.

Czy stres i lęk mogą mieć znaczenie?

Tak.

Mogą działać szczególnie w nabytej postaci.

Znaczenie mogą mieć:

• presja związana z „wynikiem”,
• obawa przed rozczarowaniem partnerki lub partnera,
• wcześniejsze nieudane kontakty,
• napięcie w relacji.

U części pacjentów powstaje błędne koło:

• jeden zbyt szybki wytrysk,
• lęk przed następnym,
• większe napięcie,
• jeszcze mniejsza kontrola.

Jak leczy się przedwczesny wytrysk?

Leczenie zależy od jego rodzaju i przyczyny.

Możliwe strategie obejmują:

• leczenie farmakologiczne,
• preparaty zmniejszające miejscową wrażliwość,
• techniki psychoseksualne,
• terapię par.

W nabytej postaci szczególnie ważne może być leczenie:

• ED,
• problemu hormonalnego,
• przewlekłego bólu,
• czynnika psychologicznego.

Nie ma jednej metody najlepszej dla każdego mężczyzny.

Czy techniki behawioralne mogą pomagać?

Tak, u części pacjentów.

Stosuje się między innymi pracę nad:

• rozpoznawaniem poziomu pobudzenia,
• kontrolą tempa stymulacji,
• zmniejszaniem presji podczas współżycia.

Znana jest między innymi technika:

• start-stop.

Najczęściej największy sens mają jako element szerszego leczenia, szczególnie gdy ważną rolę odgrywa lęk albo relacja.

Co to jest opóźniony wytrysk?

To znaczna trudność w osiągnięciu ejakulacji mimo wystarczającej stymulacji seksualnej.

Mężczyzna może:

• potrzebować bardzo długiego czasu,
• nie osiągać wytrysku podczas współżycia,
• uzyskiwać go jedynie podczas masturbacji.

Opóźniony wytrysk jest problemem rzadszym niż przedwczesny wytrysk, ale może mieć znaczący wpływ na jakość życia seksualnego.

Czy opóźniony wytrysk oznacza brak orgazmu?

Nie zawsze.

Możliwa jest sytuacja, w której mężczyzna:

• osiąga orgazm,
• ale nie dochodzi do prawidłowej ejakulacji.

Może być też odwrotnie:

• trudność dotyczy zarówno orgazmu, jak i wytrysku.

Dlatego lekarz powinien pytać o oba zjawiska osobno.

Co może powodować opóźniony wytrysk?

Możliwe przyczyny obejmują:

• niektóre leki przeciwdepresyjne,
• neuropatię cukrzycową,
• choroby neurologiczne,
• urazy rdzenia kręgowego,
• operacje miednicy,
• czynniki hormonalne,
• problemy psychoseksualne.

Znaczenie może mieć także bardzo specyficzny sposób stymulacji podczas masturbacji, który trudno odtworzyć podczas seksu partnerskiego.

Czy antydepresant może opóźniać wytrysk?

Tak.

Niektóre leki, szczególnie wpływające na serotoninę, mogą powodować:

• wyraźne wydłużenie czasu do wytrysku,
• brak wytrysku,
• trudność w osiągnięciu orgazmu,
• spadek libido.

Nie należy jednak samodzielnie przerywać leczenia.

Jeżeli problem pojawił się po:

• rozpoczęciu leku,
• zwiększeniu dawki,

warto omówić to z lekarzem prowadzącym.

Czy sposób masturbacji może wpływać na problem?

U części mężczyzn tak.

Jeżeli przez lata dominowała bardzo specyficzna:

• intensywność,
• siła ucisku,
• szybkość,

stymulacja podczas seksu partnerskiego może być odbierana jako zbyt słaba.

Nie oznacza to jednak, że jest to jedyna możliwa przyczyna.

Przed takim wnioskiem trzeba uwzględnić również:

• leki,
• choroby neurologiczne,
• hormony.

Co to jest bolesny wytrysk?

To ból pojawiający się podczas ejakulacji albo krótko po niej.

Może być odczuwany w:

• prąciu,
• kroczu,
• mosznie,
• podbrzuszu,
• okolicy odbytnicy.

Może mieć charakter:

• pieczenia,
• kłucia,
• głębokiego bólu.

Nawracający bolesny wytrysk nie powinien być traktowany jako normalny.

Co może powodować bolesny wytrysk?

Możliwe przyczyny obejmują:

• zapalenie prostaty,
• przewlekły zespół bólowy miednicy,
• infekcje,
• problemy pęcherzyków nasiennych,
• zaburzenia mięśni dna miednicy,
• określone leki lub wcześniejsze leczenie.

EAU podkreśla, że leczenie bolesnej ejakulacji powinno być skierowane na przyczynę, jeśli uda się ją rozpoznać.

Czy ból przy wytrysku oznacza zapalenie prostaty?

Nie zawsze.

Przewlekły ból miednicy i choroby prostaty są jednymi z możliwych przyczyn.

Mogą współistnieć:

• ból krocza,
• problemy z oddawaniem moczu,
• ból prącia,
• dyskomfort po seksie.

Ale podobne objawy mogą wynikać również z:

• napięcia mięśni dna miednicy,
• innych przyczyn urologicznych.

Nie powinno się automatycznie stosować antybiotyku bez wskazania.

Czy infekcja przenoszona drogą płciową może powodować bolesny wytrysk?

Może.

Szczególnie jeśli występują również:

• pieczenie przy oddawaniu moczu,
• wydzielina z cewki,
• ból najądrza,
• nowy kontakt seksualny bez zabezpieczenia.

Wtedy lekarz może rozważyć odpowiednie testy infekcyjne.

Nie każda bolesna ejakulacja jest jednak zakażeniem.

Czy choroby neurologiczne mogą zaburzać wytrysk?

Tak.

Ejakulacja wymaga prawidłowego działania:

• autonomicznego układu nerwowego,
• rdzenia kręgowego,
• nerwów miednicy.

Zaburzenia mogą występować przy:

• urazach rdzenia,
• stwardnieniu rozsianym,
• neuropatii cukrzycowej,
• chorobie Parkinsona,
• operacjach uszkadzających drogi autonomiczne.

EAU wymienia te mechanizmy szczególnie w kontekście wytrysku wstecznego i anejakulacji.

Jak diagnozuje się zaburzenia wytrysku?

Podstawą jest dokładny wywiad seksualny.

Lekarz powinien ustalić:

• jaki dokładnie problem występuje,
• od kiedy,
• czy pojawił się nagle czy stopniowo,
• czy wcześniej funkcja była prawidłowa.

Ważne są również informacje o:

• erekcji,
• libido,
• orgazmie,
• masturbacji,
• płodności.

EAU podkreśla, że zaburzenia ejakulacji mają złożoną etiologię i powinny być oceniane w kontekście całej funkcji seksualnej.

Dlaczego pytanie o masturbację jest ważne?

Pomaga rozróżnić problem sytuacyjny od uogólnionego.

Przykładowo mężczyzna może:

• osiągać wytrysk podczas masturbacji,
• ale nie podczas współżycia.

Wtedy większe znaczenie mogą mieć:

• sposób stymulacji,
• lęk,
• kontekst relacji.

Jeżeli wytrysk nie występuje:

• w żadnej sytuacji,

bardziej należy uwzględnić przyczyny:

• neurologiczne,
• lekowe,
• organiczne.

Jakie leki trzeba zgłosić?

Szczególnie istotne mogą być:

• leki przeciwdepresyjne,
• przeciwpsychotyczne,
• niektóre leki urologiczne,
• niektóre leki przeciwnadciśnieniowe.

EAU wymienia farmakoterapię jako jedną z możliwych przyczyn zarówno opóźnionego, jak i wstecznego wytrysku.

Nie należy jednak odstawiać leczenia samodzielnie.

Czy trzeba badać testosteron?

Nie u każdego mężczyzny z problemem ejakulacji.

Badania hormonalne mają większe znaczenie, gdy współistnieją:

• spadek libido,
• zaburzenia erekcji,
• problemy z płodnością,
• inne objawy hipogonadyzmu.

W wybranych sytuacjach można oceniać:

• testosteron,
• prolaktynę,
• TSH,
• inne hormony.

Zakres badań powinien wynikać z objawów.

Kiedy zgłosić się do androloga?

Warto skonsultować problem, gdy:

• wytrysk regularnie pojawia się zbyt szybko,
• wcześniej prawidłowa kontrola wyraźnie się pogorszyła,
• osiągnięcie wytrysku trwa bardzo długo,
• wytrysk przestał występować,
• podczas orgazmu nie ma nasienia,
• ejakulacja powoduje ból.

Szczególnie wskazana jest konsultacja, gdy problem:

• utrudnia starania o dziecko,
• pojawił się po operacji,
• rozpoczął się po włączeniu nowego leku.

Kiedy potrzebna jest pilna pomoc?

Typowe zaburzenie wytrysku nie jest stanem nagłym.

Pilnej oceny wymagają natomiast objawy takie jak:

• nagły silny ból jądra,
• duży obrzęk moszny,
• gorączka z nasilonym bólem,
• nagłe zatrzymanie moczu,
• poważny uraz narządów płciowych.

Przy nagłym silnym bólu jądra, nagłym zatrzymaniu moczu lub poważnym urazie należy niezwłocznie zgłosić się do SOR. Nie należy czekać na planową konsultację. Przy bezpośrednim zagrożeniu zdrowia lub życia należy wezwać pomoc pod numerem 112 lub 999.

Jak przygotować się do konsultacji?

Warto ustalić przede wszystkim:

• jaki rodzaj problemu występuje,
• od kiedy,
• czy wcześniej wszystko było prawidłowe.

Dobrze wiedzieć:

• czy wytrysk występuje podczas masturbacji,
• czy orgazm jest zachowany,
• czy problem występuje w każdej sytuacji.

Należy powiedzieć lekarzowi o:

• jakości erekcji,
• libido,
• bólu podczas seksu.

Warto przygotować listę:

• wszystkich leków,
• przebytych operacji,
• chorób przewlekłych.

Szczególnie ważne są:

• cukrzyca,
• choroby neurologiczne,
• operacje prostaty,
• operacje pęcherza lub miednicy.

Jeżeli problem dotyczy również płodności, warto zabrać:

• wcześniejsze seminogramy,
• badania hormonalne.